Als een kind zo blij

Dinsdagavond 22.00u, ik lig in bed. Heel vroeg voor mijn doen, maar hoe eerder ik in slaap val, hoe eerder het morgen is en oh, wat wil ik graag dat het al ‘morgen’ is.

Vroeg slapen resulteert in vroeg wakker en ik durf niet opnieuw te gaan slapen. Ik ben bang dat ik door de deurbel heen slaap en mijn pakketje mis. Het is 10.19u wanneer ik mail krijg van Post NL: ‘Uw pakketje is onderweg en zal tussen 10.30u en 12.30u worden bezorgd.’ Ongeduldig als ik ben, loop ik vaak langs het raam. Zie ik al een Post NL busje rijden? Slaat ‘ie af onze wijk in? Nee? Shit, balen. Hé ik hoor een iets voorbij rijden! Is het een Post NL busje? Nee? Shit, balen. En dat zo’n honderd keer. 12.33u: Waar blijft mijn pakketje nu dan?

Continue Reading